Volejbolli dhe mbarë komuniteti sportiv shqiptar janë tronditur thellë sot nga një lajm tejet i hidhur. Një nga figurat më emblematike, më të dashura dhe më të suksesshme të historisë së tyre, Kreshnik Tartari, ka ndërruar jetë pas një beteje të gjatë me një sëmundje të rëndë.
Legjenda e rrjetës u shua të shtunën e 30 majit në San Marino, duke lënë pas një boshllëk të pazëvendësueshëm, por njëkohësisht edhe një trashëgimi të artë e të pashlyeshme. Lajmi i trishtë u bë i ditur fillimisht nga miqtë, familjarët dhe ish-lojtarët e tij ndër vite, të cilët kanë ndarë mesazhe prekëse për njeriun që e ngriti volejbollin shqiptar në majat e Evropës.
Arkitekti i “Dinamos së Madhe”
Kreshnik Tartari nuk ishte thjesht një sportist apo një trajner i radhës; ai ishte një institucion në vetvete për volejbollin shqiptar. Karriera e tij ndahet në dy epoka të lavdishme, të dyja të kurorëzuara me suksese që vështirë se mund të përsëriten në sportet tona ekipore:
Si lojtar: Tartari ishte pjesë e një brezi të artë dhe me vizion, duke arritur të prekë katërshen e Evropës gjatë karrierës së tij në parket. Ai spikati gjithmonë për inteligjencën dhe shpirtin garues.
Si trajner: Emri i tij u gdhend me germa të arta si “strategu” dhe arkitekti i ekipit legjendar të vajzave të “Dinamos”. Nën drejtimin e tij, ky ekip jo vetëm që dominoi në mënyrë absolute kampionatin kombëtar duke fituar dhjetëra trofe radhazi, por arriti diçka madhore për kohën: u kualifikua plot tre herë në katërshen më të mirë të Evropës në Kupën e Kampioneve. Ai formoi dhe drejtoi gjenerata të tëra yjesh të volejbollit shqiptar (emra si Ela Tase me shoqe), të cilat e bënë krenar një komb të tërë në vitet ’70, ’80 dhe ’90.
Një jetë e dedikuar sportit dhe dijes
Përtej fushës së lojës dhe bilbilit të trajnerit, profesori Kreshnik Tartari mbeti një zë autoritar dhe një udhërrëfyes për brezat pasardhës:
Drejtimi Sportiv: Ai kontribuoi pa u lodhur edhe në nivele drejtuese, duke shërbyer në poste kyçe në Federatën Shqiptare të Volejbollit (FSHV) dhe si anëtar e drejtues në Komitetin Olimpik Kombëtar Shqiptar (KOKSH), ku dha një ndihmesë të jashtëzakonshme në zhvillimin e politikave sportive në vend.
Veprimtaria Akademike: Tartari ishte autor i disa librave, botimeve, studimeve dhe analizave metodike mbi volejbollin. Ai e shihte sportin si shkencë, duke u kthyer në një burim të vyer informacioni për trajnerët e rinj.
Titujt e Nderit: Për jetën e tij të shkrirë plotësisht në shërbim të sportit, shteti dhe institucionet e kanë nderuar ndër vite me titujt më të lartë, përfshirë titullin “Mjeshtër i Madh”.
Homazh për një Legjendë
Me përhapjen e lajmit, mediat sportive dhe rrjetet sociale janë mbushur me dedikime dhe homazhe. Ish-volejbolliste që u rritën dhe u bënë kampione falë këshillave të tij, gazetarë sportivë, kolegë dhe adhurues të sportit kanë shprehur ngushëllimet më të sinqerta. Ata kujtojnë njëzëri disiplinën e tij të hekurt të ndërthurur me një butësi atërore, vizionin elitar dhe dashurinë e pamasë për ngjyrat e Shqipërisë.
Kreshnik Tartari u largua fizikisht, por “epoka Tartari” do të mbetet përgjithmonë pika e referimit dhe panteoni ku bazohet historia e lavdishme e volejbollit shqiptar. U prehtë në paqe!.
Comments are closed.