Ish-kryeministri i Kosovës, Ramush Haradinaj, ka ndarë një rrëfim personal për një nga momentet më të vështira të jetës së tij, humbjen e vëllait, Luan Haradinaj, në vitin 1997.
Gjatë një aventure në ngjitjen e maleve me emisionin “Të Guximshmit” në Top Channel, ai është kthyer pas në kohë, duke kujtuar ngjarjen dhe vështirësinë për të pranuar vdekjen e një njeriu të afërt.
Haradinaj tregoi se ndodhej me vëllanë në momentin e pritës, një episod që e përmendi teksa fliste për përjetimet e tij më të rënda.
“Rasti i pritës kur isha me vëllanë, me Luanin, vrasja…”, u shpreh ai, duke sjellë në bisedë kujtimin e humbjes.
Në rrëfimin e tij, ish-kryeministri u ndal veçanërisht te reagimi emocional që shoqëron një goditje të tillë për familjen. Ai e përshkroi pranimin e humbjes si diçka të vështirë, që fillimisht përballet edhe me mohimin e asaj që ka ndodhur.
“Kur vritet i pari i familjes tënde, është një ndryshim i madh që nuk e pranon lehtë, e mohon”, tha Haradinaj.
Duke kujtuar se Luani u vra në vitin 1997, ai foli edhe për dhimbjen që solli lufta në Kosovë. Përtej përballjeve dhe dhunës, Haradinaj theksoi peshën emocionale të humbjes së njerëzve.
“Luani është vrarë në ’97. Lufta ka qenë e vështirë, e dhimbshme, e dhunshme, edhe nga ana emocionale. Kur humb njerëz, është e rëndë”, u shpreh ai.
Biseda gjatë ngjitjes në mal mori kështu një karakter personal, duke e zhvendosur vëmendjen nga aventura te kujtimet familjare dhe përjetimet e luftës.
Në këtë rrëfim, Haradinaj nuk u përqendrua te hollësitë e përballjes, por te ajo që humbja kishte përfaqësuar për të. Fjalët e tij vendosën në qendër dhimbjen për vëllanë dhe vështirësinë për t’u pajtuar me një ngjarje që ndryshon jetën e familjes dhe mënyrën se si përjetohet realiteti pas saj.
Comments are closed.